Met Opgeheven Hoofd

Nieuw jaar, nieuwe baan. Lekker cliché, zoals het heurt. Het is me gelukt, met een beetje hulp, dat wel. Gelukkig heb ik geen seconde aanspraak hoeven te maken op dat allemachtig prachtige bedrijf dat uitkeringen verstrekt. Nee, ik kreeg een oprotpremie en een nieuwe baan. Ik ben trots. Na mijn ontslagfeest ben ik met een tas cadeaus en een te zat hoofd half kotsend uit een busje gerold en kwam ik levend thuis. Mijn baas heeft mijn fiets netjes in de berging gezet en volgens mij hebben we elkaar daar nog geknuffeld. Maar zoals ik al zei was ik zat, dus er kan ook compleet iets anders zijn gebeurd. Dat klinkt heel fout maar ik bedoel dus gewoon drie formele kussen of zo. Eenmaal boven aangekomen zet ik mijn bloemen in de vaas en moet ik een sprintje trekken naar de gootsteen.

GAT. VER. DAMME.

Mijn oog valt op een gehele bittergarnituur inclusief frikandel en bamischijfjes, gemengd met een fles chardonnay en een afzakkertje Famous Grouse, vermaalt en al, in het gootsteenputje. Het is tijd om te slapen.

De volgende ochtend word ik wakker. Ik zal je de details besparen. Mijn buurmeisje gilt heel Nederland bij elkaar en mijn buurman wil dit overrulen met Nederlandstalige muziek. Geweldig. Ik bedenk me dat Man Met Camper zou komen vandaag. (Ja, we daten weer. Ik heb alleen te gedetailleerd over hem geschreven waardoor nu Man Met Camper himself het bestaan van deze blog afweet. Wat dus vet kut is want nu moet ik gaan oppassen met wat ik zeg. En wat ook vet kut is omdat hier gewoon teveel informatie over mij te vinden is. Dus. Als ik niet schrijf, leest hij niet. Maar het lijkt me voor een vent behoorlijk kut als iedereen weet hoe je kust. Al was het perfectie. En nog steeds. Nu ga ik alsnog over hem schrijven, godver.) Anyway.. Ik stap uit bed en ga douchen. Scheren is by the way echt iets voor gevorderden als je een kater hebt want naar voren bukken met je hoofd half tussen je benen is best heftig.

De avond naderde, het weekend ging voorbij en mijn twee weken vakantie leken niet te hebben bestaan. Ik viel in een groot gat van niks en alles tegelijk. Nooit heb ik gedacht dat een baan zoveel met een mens kon doen. De keuze om ontslag te nemen heb ik puur voor mezelf gemaakt. Ze wilden me toch weg hebben. Was ik niet uit mezelf weg gegaan dan waren ze me wel gaan naaien op een andere manier. Een collega was daar al creatief mee bezig. Nu merk ik dat er een soort afgunst is ontstaan omdat ik bijna blind ben overgenomen door een mega groot bedrijf. Zoals mijn oom mooi verwoorde: “Je vertrekt voordat ze je konden ontslaan. Met opgeheven hoofd èn een beter salaris, natuurlijk is er afgunst, zo gaat dat” En toen, weken na mijn laatste dag, had ik er vrede mee.

Ik vond het doodeng om te beginnen bij mijn nieuwe baan en mijn eerste week was ook ècht niet leuk. Ik voelde me onzeker en niet op mijn plek. Ik wilde me het liefst verstoppen en een vliegtuig pakken naar een ver land. Er waren teveel prikkels, teveel mensen en teveel nieuwe dingen. Na een paar weken veranderde dit gelukkig. Ik weet niet hoe, maar ik ben niet meer zo graag alleen als voorheen. Ik geniet er van om onder de mensen te zijn. Iedere dag lach ik, en hard ook. Ik ga iedere dag naar huis met een goed gevoel en heb meer stabiliteit. Mijn werk is leuk, mijn dating leven is heerlijk en ik voel me fantastisch. Ik denk dat ik eindelijk rust heb gevonden.

XO

Een gedachte over “Met Opgeheven Hoofd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s