Quarantaine Vrijgezellen.

In tijden van crisis, ziekte en zo goed als sociale distantie worden singles even goed met hun gepoederde neus op de feiten gedrukt. Weet je, wij begrijpen heus wel dat we binnen moeten blijven. We begrijpen ook heus wel dat het nu niet de tijd is om met onze vriendinnen te gaan stappen en laveloos over straat te zwalken terwijl we I will always love you van Whitney Houston zingen. We begrijpen ook dat we zoveel mogelijk dingen alleen moeten doen en weet je? Dat zijn we gewend. We zijn het solo leven al weken, maanden en misschien zelfs al wel jaren aan het trainen en we zijn er verdomd goed in geworden. Wij sjouwen zelf met onze zware boodschappen, wij slaan zelf een spijker in de muur en wij zetten zelf het vuilnis buiten. In de afgelopen maanden hebben we geleerd hoe het is om alleen te leven. We hebben geleerd hoe het is om echt alleen te zijn. Om niemand te hebben tijdens je mental breakdown en om niemand te hebben tijdens een groot verlies. ‘S avonds als je terug komt van werk sla je die deur achter je dicht en BAM. Stilte. Soms vervelend, maar soms ook wel heel erg lekker hoor.

Ik heb een week thuis gewerkt door de Corona tering. Het was verschrikkelijk. Ik miste mijn collega’s en het sociale contact. Want als je single bent heb je dus echt nul interactie met levende wezens wanneer je vanuit huis werkt. Ik wilde laatst bijna mijn ramen open gooien in de hoop dat er één of ander beest naar binnen zou vliegen zodat ik daar een conversatie mee kon hebben. Deed ik niet hoor.

Gelukkig ben ik niet de enige single die het zo ontzettend zwaar heeft in deze tijd. Koppels onderschatten dit, vind ik. “Het is toch ook wel lekker om even alleen te zijn?” 

Even? Gast, ik ben al een jaar “even” alleen. En het grappigste is nog dat mensen denken dat je het mist om seks te hebben. Nee. We missen uiteraard ook de seks, ja. Maar lieverdjes, we willen gewoon een knuffel. We willen steun en toeverlaat. Liefde en affectie. Ja, die geven vriendinnen / katten / kinderen ook, maar ik wil een knuffel. Met twee sterke armen die me vasthouden en even niet meer loslaten. Ik wil een schouder waar ik tegenaan kan hangen. Ik wil godverredomme een baard voelen als ik iemand kus. Ik wil vastgepakt worden als ik in bed lig in de foetushouding. Ik wil een warme hand vasthouden. Ik wil dat iemand de voordeur open doet, me van top tot teen bekijkt en “wauw” roept. Ik wil samen lachen en samen huilen. Ik wil soms gewoon wat liefde.

En ja, daarna wil ik seks. En daarna ben ik er waarschijnlijk wel weer klaar mee, krijg ik bindingsangst, ren ik weg en roep ik “fuck mannen, mannen zijn kut ik blijf voor altijd single lang leve de lol” maar dat geeft niet.

 

XO

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s